Um þessar mundir ætti venju samkvæmt vertíð að vera að hefjast um allt land og fólk að búa sig undir mikla vinnu og verðmætasköpun.
Nú ber hinsvegar svo við að í sjávarútvegi er verið að undirbúa það að hægja á allri vinnslu og semja við Vinnumálastofnun um að senda verkafólk og sjómenn á atvinnuleysisbætur. Kvótar eru að verða uppurnir og ekkert annað í stöðunni enn að senda fólkið heim, og bæta þannig í þann hóp tugþúsunda manna sem nú þegar þiggja atvinnuleysisbætur. Um allt land er sami tónninn í fólki.

Úr Stjórnarsáttmála VG og Samfylkingar, 10. maí 2009: »Þessi ríkisstjórn mun ekki velta vandanum yfir á þá verst settu í samfélaginu, né leggja byrðarnar á börnin okkar með því að skjóta vandanum á frest. Samhliða endurreisninni er mikilvægt að unnið sé markvisst að því í samvinnu allrar þjóðarinnar að leggja grunn að nýrri sókn í íslensku atvinnulífi.«
Fjármálaráðherra hefur játað að hann sé orðinn þreyttur á kjaftæði um að ríkisstjórnin uppfylli ekki loforð sín.

Standa þarf vörð um hagsmuni almennings og lágmarka tjón heimila landsins í þeim áföllum sem yfir ríða. Ríkisstjórn Íslands er ekki málsvari þess. Þar á bæ hafa menn barist fyrir hækkun skatta og gjalda, sem og niðurskurði á bóta og almannaþjónustu og vegið þannig að afkomu fólks og fyrirtækja. Augljóst er að þörf er á aðhaldi en hinu má ekki gleyma, að aukin verðmæti verða ekki búin til með hærri sköttum eða auknum niðurskurði heldur nýjum sóknarfærum sem skila munu þjóðarbúinu auknum tekjum.

Í fjárlagafrumvarpi ríkisstjórnar birtist sú stefna sem ríkisstjórnarflokkarnir ætla að framfylgja.

Fjárlagafrumvarp VG og Samfylkingarinnar fyrir árið 2010 ber með sér að þessir flokkar munu leynt og ljóst vinna að því að skera þannig niður í opinberum rekstri að verkefni og störf víða um land, sem tekið hefur mörg ár að berjast fyrir, munu að óbreyttu flytjast aftur til höfuðborgarsvæðisins. Augljóst er hverjum þeim sem skoðar tölur um afkomu ríkissjóðsins að allir munu þurfa að taka á sig auknar byrðar á næstu árum. Sumar þeirra tillagna sem fjárlagafrumvarpið inniber eru hins vegar svo ósvífin atlaga að landsbyggðinni að ekki er annað hægt en undrast þann viðsnúning sem hefur orðið á viðhorfi ríkisstjórnarflokkanna, sérstaklega þó VG.

Nú dugar lítt að segja að hér sé um dæmigerðan málflutning stjórnarandstöðu að ræða.