Um þessar mundir ætti venju samkvæmt vertíð að vera að hefjast um allt land og fólk að búa sig undir mikla vinnu og verðmætasköpun.
Nú ber hinsvegar svo við að í sjávarútvegi er verið að undirbúa það að hægja á allri vinnslu og semja við Vinnumálastofnun um að senda verkafólk og sjómenn á atvinnuleysisbætur. Kvótar eru að verða uppurnir og ekkert annað í stöðunni enn að senda fólkið heim, og bæta þannig í þann hóp tugþúsunda manna sem nú þegar þiggja atvinnuleysisbætur. Um allt land er sami tónninn í fólki.

Úr Stjórnarsáttmála VG og Samfylkingar, 10. maí 2009: »Þessi ríkisstjórn mun ekki velta vandanum yfir á þá verst settu í samfélaginu, né leggja byrðarnar á börnin okkar með því að skjóta vandanum á frest. Samhliða endurreisninni er mikilvægt að unnið sé markvisst að því í samvinnu allrar þjóðarinnar að leggja grunn að nýrri sókn í íslensku atvinnulífi.«
Fjármálaráðherra hefur játað að hann sé orðinn þreyttur á kjaftæði um að ríkisstjórnin uppfylli ekki loforð sín.

Standa þarf vörð um hagsmuni almennings og lágmarka tjón heimila landsins í þeim áföllum sem yfir ríða. Ríkisstjórn Íslands er ekki málsvari þess. Þar á bæ hafa menn barist fyrir hækkun skatta og gjalda, sem og niðurskurði á bóta og almannaþjónustu og vegið þannig að afkomu fólks og fyrirtækja. Augljóst er að þörf er á aðhaldi en hinu má ekki gleyma, að aukin verðmæti verða ekki búin til með hærri sköttum eða auknum niðurskurði heldur nýjum sóknarfærum sem skila munu þjóðarbúinu auknum tekjum.